Semt vermeyeceğim, ama olayın geçtiği mekan İstanbul. Ev, araba girmeyecek kadar dar sokaklardan birinde. Fakirlik var tabii, ama aslında o kadar da yok. Çünkü kadın aralıksız fal bakıyor, yani günde ortalama 6 tane bakıyordur. Apartman 4 zilli, 2’si kırık zaten basılmıyor, kalanlardan birine kararlama bastıyoruz, tutturuyoruz. Ayakkabıları kapının önünde bırakırken, aklımız da onlarda kalıyor. Kadın bayağı sempatik ama Allah günah yazmasın, oldukça çirkin/bakımsız. Bir tuhaf şişman. Üzerinde eşofman/pijama gibi şeyler, gözleri zaten şaşı ve  konuşurken sağ ve sol omzunun üzerine bakıp, … dedi falan diyor. (Hiç o kısımlara girmeyeyim.) “Aşkım aşkım” diye konuşurken, bir anda kallavi bir küfür patlatıyor. Kendisi de çok gülüyor, bizi de çok güldürüyor. Fonda genç bir kız var, hoş bir kız, ama o da bayağı kilolu. Tam bir kum saati, ama genişletilmiş. Poposu kocaman, göğüsleri kocaman, ama beli incecik. Ve biz oradayken 3 saat boyunca, bilgisayarda chat yapıyor, görüntülü ama sessiz. Arada gülüyor ediyor, ama başka bir dünyada. Arada bize gülümsediğini düşünüyorum, ama zannetmiyorum… Hemen yanında annesi fal bakıyor, arada küfrediyor kalın sesiyle, şarkı söylüyor, kızın umru değil. Evinin salonunda 3 yabancı var, umurunda değil, öyle alışmış. Telefonla randevuları not ediyor. Gelenlere kahve yapıp, getirip; kaldığı yerden bilgisayarına dönüyor.
Ev bakımsız, küçük, eski…
Ama girişte askıda bir Louis Vuitton asılı ve sanki gerçek gibi.
Salonun bir ucunda, Fox Tv’de bir Türk dizisi var, kadın bir gözüyle ona bakıyor, yorum yapıyor. Bir kelime duyuyor, bir şarkı sözünü şiir şeklinde okuyuveriyor. Biz oradayken en az 8 tane dörtlük dinletiyor bize, kendi sesinden.

Bugün baştan sona bana bayağı ilginç bir deneyim oluyor….
İmza G.