Nick Hornby‘nin birkaç kitabını okudum, tarzını seviyorum. Okuduklarımdan tek bir kitabını bitiremedim; “Fever Pitch”, o da beyzboldan zerre kadar anlamadığım için. En son okuduğum “How to be Good” idi. Birkaç ay önceydi gerçi.

Nick Hornby’nin tüm kitapları genel olarak komik, ama bence “How to be Good” biraz hüzünlüydü. Amazon’dan 10.98 Dolar.

Hornby kitabı evliliğinden sıkılmış, başka bir doktorla ilişkisi olan iki çocuklu bir kadın doktorun ağzından yazıyor. Katie, kitap boyunca evliliği sürdürmeli mi, sürdürmemeli mi bunu tartışıyor. Sonunda bir şey beni çok etkilemişti – Şimdi kitabın sonunda bahsedeceğim okumaya niyetli olanlar lütfen birkaç satırı okumasın, atlasın-  Kitabın sonunda yağmurlu bir gecede Katie, kocası ve iki çocuğu evde takılıyorlar. Evlilik açısından herşey yoluna girdi falan gibi görünüyor. Sonra evdeki pencerenin  birşeylerini  tamir etmek gerekiyor, yağmurdan dolayı. Kocası pencereyle uğraşırken  ailece başında bekleşiyorlar, genel olarak mutlular. Katie, idare edebilirim, bu evliliği  yürütebilirim diye düşünüyor ve camdan dışarı bakarken, kendi kendine, gökyüzünde tek bir yıldız bile görürsem bu evliliği yürütebileceğime dair bir işaret olarak alacağım diyor. Ve tek bir yıldız bile görmüyor. Burası, niye bilmiyorum ama bana çok dokunmuştu. Tam hallederim diyorsun, zaten yarım ağız söylüyorsun, belki o noktada birileri  gaz verse  devam edersin ama birisi çıkıp olmaz o iş diyor, özeti bu 🙁

Hugh Grant‘in About a Boy filmini görmüşünüzdür. O da Nick Hornby’nin yazdıklarından. Bir söyleşisini okumak isterseniz buradan.

İmza D.