Resim tummymountain‘dan.

Kağıttan Gemiler‘de gezerken baktım, kaç çocuğunuz olmalı konulu bir testten bahsediyor. Hiçbir testi çözmem bunu çözesim geldi. Şöyle bir şey çıktı; “Çok çocuk; Hiç büyümeyeceksiniz siz, o yüzden bir sürü çocuğunuz olmalı. Tabii bunu söylerken finansal koşullarınızı hesaba katmıyoruz. Siz mutlaka işin bu yönünü de dikkate alın. Mutlaka biyolojik çocuklarınıza bakacaksınız diye bir kaide de yok. Malum dünyada milyonlarca kimsesiz ve bakıma ihtiyacı olan çocuk var. Sahip olduğunuz enerjiyi onlara da paylaştırabilirsiniz. Hem hiçbir zaman bitecek gibi görünmüyor o enerji. Çocukla çocuk, büyükle büyük olabilen doğanız; daha ilk bakışta bir çocuğun neye ihtiyacı olduğunu kavrayıveren kapasiteniz ve içinizdeki o engin merhamet sizi bulunmaz bir ebeveyn yapıyor. Bir kere çocuğu büyütenin ekmek, su kadar sevgi ve anlayış olduğunu biliyorsunuz. Ne diyelim, şu dünyaya sizin çocuğunuz olarak gelmek varmış…”

Keyfim çok yerine geldi :):):).Bu arada bizim ufaklık dün Fatsa’yla ilgili yazımızın resimlerine bakınıyordu (mouse’un ortasında tekerleği itiyor, çekiyor, resimlerde gezmeyi bir şekilde beceriyor). Köfte tabağının resmini görünce “şuna baksanaaa, ne güzel yemek” dedi, içim cızz etti. Çünkü biz gezmekten fırsat bulup eve ancak saat üç gibi dönebilmiştik. Çocuk daha öğlen yemeğini yememişti -gerçi öğlen arabada sızdığı için yiyememişti, bizim kusurumuz az-. Yemek daha yeni pişiyor, bizimki arada açıktım diyordu falan filan. Ama sonrasında kallavi bir yemek yedirdik kendisine. Böyle arada aksamalar oluyor tabii, test sonuçlarından bağımsız değerlendirmek lazım.

İmza D.